هيچ کس!!!

بذار بشينمو يه نفسه عميق بکشم

ميخوای شعر بنويسم اه...چشم روی چشم

بده کاغذ و قلم من کارمو بلد

هستمونيس توش حتی يه غلط

اينا رو بده تا من رويه شعر قفل کنم

ميکروفونو قورت بدم حرفامو تف کنم

الان 6 سال ميگذره هيچ وقت بی کار نشستم

هيچ وقت نميکشم دست از اين کار

مادرم ميگفت از خوندنت عاصيم گفتم من پدره رپه فارسيم

يه روز مياد که ميرسه آوازم به گوشت

ببين مثه من هميشه آمدم يه گوشه

بشينمو بنويسم از کوچه ، از خودم

من رابطه خيابونو گوشه مردمم

رپه فارسی منو ميخواد چون ديگه بس کن

من وايسادم پس چرا نشستی من وايسادم تو هم بايد پاشی ببخشی
من وايسادم يه درخواست دارم همه پايه پيشرفت ايران باس پاشن
) پيروز خارج ميشه)

رپ از نگات تا که هيچکس رپ ميکنه

اون مهديار آهنگايی ميسازه که همه غربيا ميمونن مبهوت کم ميارن بعضيا

فکر نميکنم تو اين ايرادی باشه چون هنر نزده ايرانيانه

خيليا حسوديشون ميشه به من امّا

مشکلی نيست اونا بدشون مياد از این که چقدر من با ادبیاتو کلمات و ابيات تيريپ دارم

اگه ميخای تو کلماتو از ياد ببرو بيارو بنويشون رو کاغذ تا باور بکنی که رپکنم تا ته

يا نه دستم به قلم جون ميده با فشاره شصتمه که قلم خون ميده

اين يه شريانه که به آهنگ جون ميده

من وايسادم پس چرا نشستی من وايسادم تو هم بايد
پاشی ببخسی من وايسادم يه درخواست دارم همه پايه پيشرفت
ايران باس پاشن

خیلی سال میگذره خیلی کار کردم.... نبودم بیکار

تا گوش مردم آشنا شه با رپ فارسی ما با سرعت میریم جلو چون همه خواستیم

ایرانو یه قطب تو رپ کنیم وقتشه دیگه که خب رو کم کنیم

میگن واسه پیشرفت کشور تو درس بیشتر و بهتر بخون

اما نیشخند میزنمو میگم دیگه بسه این من فرهنگ میسازم و انرژی هسته ای

کار اوناست و کار من اینه شنیدم یکی واسه ایران خواب بد دیده

یه روز میاد که نوشته ی روی جلد شده رپ کن اول جهان تو جهان سوم

خون آریایی توی رگ من جریان داره این واژه ی حیات که هنوز شریان داره


من وايسادم پس چرا نشستی من وايسادم تو هم بايد
پاشی ببخسی من وايسادم يه درخواست دارم همه پايه پيشرفت
ايران باس پاشن